نامه‌ « جیم جارموش» به پدر سینمای مستقل «جان کاساوتیس»   

هنگامی که قصد دیدن یکی از فیلم‌های شما را دارم احساس خاصی به من دست می‌دهد. این احساس چیزی جز انتظار نیست. اینکه آیا قبلاً فیلم را دیده‌ام یا نه اهمیتی ندارد. (اکنون با خود می‌اندیشم که همه آن‌ها را حداقل چند بار دیده‌ام) و همچنان این احساس انتظار در من فوران می‌کند. من در انتظار نوعی روشنایی سینمایی هستم که عطش آن‌ را دارم. به عنوان طرفدار فیلم یا به عنوان یک سازنده فیلم ( برای من مرز معینی بین آن دو وجود ندارد) در انتظار غلیان الهام و یک نیروی الهام‌بخش هستم. می‌خواهم راز نهان برش‌های تدوین یک فیلم را آشکار کنم و بدانم چگونه راز زوایای‌ دوربین و محتویاتی که فیلم را شکل می‌دهد وارد معادلات احساسی-انسانی می‌شوند. من می‌خواهم درباره هنر اجرای بازیگری و نور در فضا و مکان یاد بگیرم. من آماده‌ام، کاملاً آماده‌ام تا «حقیقت را در بیست و چهار فریم در ثانیه» درک کنم. اما چیزی که مهم است این است: به محض شروع فیلم در دنیای آن غرق می‌شوم و دیگر خود را نمی‌یابم. انتظار آن روشنایی خاص دیگر ناپدید می‌شود. من را در ظلمت  تنها می‌گذارد. انسان‌ها اکنون در دنیای صفحه‌ نمایش زنده شده‌اند. به نظر می‌آیند آنها هم گمشدگان در تاریکی هستند. من آن‌ها را تماشا می‌کنم. من هر جزئی از حرکات، صورت‌ها و واکنش‌هایشان را مشاهده می‌کنم و من با دقت به آنچه که آنها می‌گویند گوش می‌سپارم، به حالات و برش لحن، به شیطنت پنهان شده در ریتم گفتار آنها! آری من دقیق گوش می‌دهم. دیگر به بازیگری فکر نمی‌کنم. از «دیالوگ» غافل شده‌ام. دوربین را فراموش کرده‌ام. روشنایی که من از شما انتظار داشتم، به تدریج توسط یک روشنایی دیگر جایگزین می‌شود. این روشنایی مرا دیگر به تجزیه و تحلیل دعوت نمی‌کند، بلکه تنها دعوتی است به مشاهده و تجربه. به جای درک مسائلی مانند ساختار یک صحنه، من از ریزه‌کاری‌ها و ظرافت‌های پنهان طبیعت انسانی شگفت زده می‌شوم. فیلم‌های شما درباره عشق، اعتماد و عدم اعتماد، انزوا، شادی، اندوه، شادمانی، و حتی ابلهی هستند. درباره بی‌قراری، مستی، اصرار، شهوت و همچنین درباره شوخی، سرسختی، اشتباهات در ارتباطات و ترس. اما به طور عمده درباره عشق هستند و ما را به مراتب عمیق‌تری از هر نوع مطالعه در مورد «ساختار داستان»  فرا می‌خوانند.  بله، شما یک کارگردان بزرگ هستید، یکی از محبوبترین‌های من. اما آنچه فیلم‌های شما به شکل ویژه‌ای نمایان می‌کنند این است که سلولوئید و زیبایی یک چیز است و پیچیدگی و تجربیات انسان چیز دیگری.  

جان کاساوتیس، کلاهم‌ را برایت از سر بر می‌دارم و بر روی قلبم می‌گذارم. 

جیم جارموش 

آندریا لوکا زیمرمان، یک غریبِ راه

آندریا لوکا زیمرمان، یک غریبِ راه

نویسنده: آرمین اعتمادی سینمای آندریا لوکا زیمرمان، اساساً درباره‌ی فضای خالی و روایت‌نشده‌ی بین سطور است. او دست روی انسان‌های رانده‌شده‌ای می‌گذارد که در رسانه، در تاریخ و در هیچ متریال قابل فروش دیگری، اثری از آن‌ها دیده نمی‌شود، گو اینکه وجود ندارند. آندریا...

گفتگوی ردکات با «شادی کرم‌رودی» درباره‌ی دو فیلم کوتاهش « آبی می‌شود و هرگز، گاهی، همیشه » 

گفتگوی ردکات با «شادی کرم‌رودی» درباره‌ی دو فیلم کوتاهش « آبی می‌شود و هرگز، گاهی، همیشه » 

هرگز، گاهی، همیشه، ترنج با دانستن رازی درباره خواهر دبیرستانی‌اش، در برزخ تصمیم‌گیری قرار می‌گیرد. آبی می‌شود، پری سعی دارد تا بر خشونت خانگی که برادرزاده سه ساله‌اش متحمل شده، سرپوش بگذارد. بیوگرافی:  شادی کرم‌رودی، بازیگر و فیلمساز ایرانی،  متولد ۱۳۶۹ در تهران است و...

گفتگوی ردکات با مریم بختیاری درباره فیلم کوتاهش « بالا افتادن »

گفتگوی ردکات با مریم بختیاری درباره فیلم کوتاهش « بالا افتادن »

خلاصه فیلم: شبی در شرکتی که آدم ها به آن خواب سفارش می دهند،خواب مردی مطابق سفارشش پیش نمی رود. مریم بختیاری فیلمساز و بازیگر متولد ۱۹۹۵ در تهران است. او فارغ التحصیل کارشناسی ارشد سینما از دانشکده‌‌ی هنرهای زیبا دانشگاه تهران است. فیلم کوتاه اول او "بالا افتادن" موفق...

گفتگوی ردکات با پیوند اقتصادی درباره‌‌ فیلم کوتاهش تجزیه

گفتگوی ردکات با پیوند اقتصادی درباره‌‌ فیلم کوتاهش تجزیه

پیوند اقتصادی متولد سال ۱۳۷۵ در تهران و فارغ التحصیل رشته‌ی سینما، گرایش تدوین از دانشگاه هنر تهران و دانشجوی کارشناسی ارشد رشته‌ی ادبیات نمایشی در دانشگاه تربیت مدرس است. او تجربه‌ی تدوین بیش از ۳۰ فیلم کوتاه و یک فیلم بلند را دارد. تجزیه اولین فیلم به نویسندگی و...

امنیت بدن و خانه

امنیت بدن و خانه

تحلیلی بر پنج فیلم کوتاه از زنان فیلمساز جوان از ایران، ترکیه، لبنان و فلسطین که به زودی در سی و دومین دوره‌ی فستیوال فیلم رین‌دنس در شهر لندن به انتخاب مانیا اکبری به نمایش گذاشته می‌شوند. نویسنده: پگاه پزشکی، مانیا اکبری  تروما، بدن و جغرافیا مفاهیم پیچیده و درهم...

گفتگوی ردکات با خزر معصومی 

گفتگوی ردکات با خزر معصومی 

خزر معصومی، متولد ۱۳۶۲ در تهران است. در سال ۱۳۸۰ تحصیلات خود را در دوره‌ی کارشناسی حقوق دانشگاه تهران آغاز کرد. در زمستان ۱۳۸۲ برای بازی در نقش ارغوان فیلم به رنگ ارغوان به ابراهیم حاتمی‌کیا معرفی و برای این نقش انتخاب شد. زمان کوتاهی پس از اتمام فیلمبرداری، بازی در...

گفتگوی ردکات با نفیسه زارع در مورد فیلم کوتاهش باغ وحش 

گفتگوی ردکات با نفیسه زارع در مورد فیلم کوتاهش باغ وحش 

 خلاصه فیلم: «رعنا، پدرت برای همیشه رفته. ما از این به بعد با هم زندگی می‌کنیم» این خبر را مادر رعنا در باغ‌وحش به او می‌­گوید. رعنای شش‌ساله، شب قبل خوابِ گوزنی را دیده که امروز از باغ‌وحش فرار کرده و قفسش خالیست. بیوگرافی: نفیسه زارع، متولد ۱۹۹۱ در تهران است. او...

گفتگوی ردکات با سپیده برنجی درباره فیلم کوتاهش «رآی»

گفتگوی ردکات با سپیده برنجی درباره فیلم کوتاهش «رآی»

سپیده برنجی، شاعر، نویسنده، کارگردان، مدرس و مدیر مدرسه فیلم ماجرا است. او دانش آموخته رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی و رشته سینما در مقطع کارشناسی ارشد است. فیلم کوتاه او «رآی» برگزیده جشنواره‌های مهم فیلـم کوتـاه ایـران و بیش از ۴۰...

گفتگوی ردکات با اسما ابراهیم‌زادگان درباره فیلم کوتاهش منطقه

گفتگوی ردکات با اسما ابراهیم‌زادگان درباره فیلم کوتاهش منطقه

اسما ابراهیم زادگان متولد ۱۳۶۵، لیسانس کارگردانی تاتر، دستیار اول و برنامه ریز فیلم سینمایی« ماهی و گربه» ۱۳۹۲، دستیار اول و برنامه ریز فیلم سینمایی «هجوم» ۱۳۹۶، برنامه ریز فیلم سینمایی «تومان» ۱۳۹۷، نویسنده و کارگردان فیلم کوتاه «حفره مشترک» ۱۳۹۵، برنده جایزه بهترین...

گفتگوی ردکات با نسرین محمدپور درباره‌ فیلم کوتاه  « بیست و یک هفته»

گفتگوی ردکات با نسرین محمدپور درباره‌ فیلم کوتاه « بیست و یک هفته»

نسرین محمد پور متولد ۱۳۶۸ مشهد ، دانش آموخته سینما، جامعه شناسی و مطالعات زنان، مددکار اجتماعی و پژوهشگر  فیلمساز حوزه  زن و خانواده، آثار وی شامل : فیلم داستانی زحل  با محوریت موضوعی  ازدواج کودکان۱۴۰۱    فیلم مستند از یاد برده ها مستند۱۳۹۵، پژوهشی با محوریت موضوعی...